Niet minder, maar juist meer!

Zojuist heb ik in de tuin, in de zon, LCUPCD gedaan. Het buitenzijn geeft een extra dimensie aan de oefening. Nog steeds ga ik rustig door: elke dag is geen probleem. Vanavond zal ik eens kijken hoever ik met de 2e gong ben. Eigenlijk boeit het niet echt meer, hoeveel dagen ik al gedaan heb. Ik wil het gewoon elke dag doen. En het feit dat je zelf kunt kiezen wanneer je het doet, geeft me voldoende vrijheid om ermee te spelen. Soms doe ik het 2 keer op een dag: 's morgens en 's avonds. Laatst was mijn nicht uit Duitsland een dagje over en ik heb haar aangeboden te kijken en mee te doen, of een boekje te lezen, maar ik moést even mijn oefeningen doen. Ik heb rustig mijn ogen dichtgedaan en ik geloof dat ze ook wat meegedaan heeft, want toen ik klaar was, stond ze nog tegenover me.
Sinds ik met LCUPCD begonnen ben, ben ik niet meer naar de acupunctuur gegaan. Wel griep gehad, maar toen kon ik in bed de oefeningen visualiseren. Het viel me wel tegen, dat ik toch nog gewoon sterfelijk bleek en nog zo iets ordinairs als griep kon krijgen, ondanks al mijn geoefen.
Onlangs ben ik met 8 vriendinnen een aantal dagen naar Berlijn geweest en ook daar heb ik trouw elke morgen LCUPCD gedaan. Het gaf me voldoende energie om de hele dag mee te maken.
Maar wat ik het meest bijzonder vind van Zhineng Qigong is dat terwijl ik op een leeftijd ben waarop het heel langzaam aan allemaal minder wordt, het met de Zhineng Qigong alleen maar meer wordt, of minstens langer op hetzelfde peil blijft. Ben ik nu overmoedig als ik me dit tot op hoge leeftijd zie doen?
Lieve groeten,
Tonnie